فرياد  كه  در  كنج لب  آن خال سيــه را            دل   دانه   گمان كرد  و  ندانست كه دام است

دستي كه گاه خنده بر آن خال مي‌بري             اي شـوخ   سنـگـــدل   دلم   از   حال مي‌بري

لب شيرين تو هم قوت بود  هم  يــاقوت             خـــــال   گيراي   تـــو   هم   دام  بود هم دانه

زان خال عنبرين نتوان سرسري گذشت             هـر   نقطه   زين    صحيفه محل تـــامّل است

بر صفحة  عذار  تو  از نقطه هاي خــــال             كرده   است   كلك    صنع نشان بوسه گاه را

زلف او فتنه و خط آفت و خال است بلا              آه   از   آن روز كه اين هر سه دهد دست بهم

اختر برج  سعادت  مركز   پرگار   حسن             تخم   آه   آتشين    يا   خال   عنبر پوست اين

گوشه گيران زود در دلها تصرّف مي‌كنند             بيشتر دل مي‌برد خالي كه در كنج لب  است

خيال  خال  تو با خود به خاك خواهم برد             كه  تا   ز   خال   تو   خاكم   شود  عبير  آميز

ور  چنين   زير   خم   زلف نهد دانه خال             اي   بسا    مرغ   خرد   را   كه  به  دام اندازد

فريب   خال    لبش   خوردم و ندانستم             كه دام  كرده   نهان   در   قفاي  دانة  خويش

شدگوشه نشين خال تو در كنج لب آري             كار همه  دل سوختگان گوشه نشيني است

خال در گوشة ابروي  تو چون سوختگان             بر نياز   آمده   در    گوشة    محراب    همي

اختر   بي‌طالع   من   در  بساط آسمان             خال موزون است بررخسار زشت افتاده است

نظر ها

افزودن جدید جستجو RSS

نوشتن نظر
نام:
ایمیل:	اعلام نکردناعلام کردن
آدرس سایت:
عنوان:
قالب نوشته:	-رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."