| مبالغه در اشعار پارسی |
 |
 |
 |
|
چنان نازك است آن تن نازنين كه از تاب انديشه تب ميكند نقي كمرهاي
آن چنان از مرض هجر تو بگداخت تنم كه مرا هر كه به بيند نشناسد كه منم امير اصفهاني
از ضعف چنان شدم كه بر بالينم صد بار اجل آمد و نشناخت مرا افضل كاشي
چنان ضعيف شدم ازغمش من درويش كه سايه را نتوانم كشيد از پي خويش خواجه درويش
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."
|
