به قدر  طاقت   خود   هر  دلي غمي دارد         دل من است  كه   اندوه    عالمي دارد

ز روزغصّه شكايت چه مي‌كني اي دوست         شب سياه ستم تا سحر نخواهد ماند

از غم جدا مشو كه غنا مي‌دهد  به   دل         امّا چه غم،غمي كه خدا مي‌دهد به دل

اي اشك شوق  ، آينه‌ام  پاك  كن   ولي         رنگ غمم مبر  كه  صفا   مي‌دهد  به دل

دور از تو ماه من همه غمها  به  يك طرف         وين يك طرف كه منّت  دونان كشيده ام

اي غم بگوازدست تو آخر كجا بايد شدن؟         درگوشه ميخانه هم ما را تو پيدا مي‌كني

زبس كه درغمت ازخويش بي خبر هستم         گمان برند خلايق كه روز و شب مستم

بيماري من  چون سبب  پرسش  او  شد         مي ميرم از اين غم كه چرا بهترم امروز

خواستم شرح  غم  دل   بنويسم به قلم         آتشي در قلم افتاد كه طومار بسوخت

اندكي پيش  تو   گفتم   غم دل ترسيدم         كه دل آزرده شوي ورنه سخن بسياراست

بارها گفتم به خودكزدل غمش بيرون كنم         دل نمي خواهد كه باشدبي غم او جون كنم

مجلسي خواهم كه باشدگفتگوي غم دراو       تا غم خود باز گويم لحظة من هم در او

دل را زخاك سينه    تــــوانم   برون    كنم         غم را  زدل   برون نتوان كرد چون كنم

غم من بداند آن كس كه رخ تو ديده باشد         و گرت نديده باشد زكسي شنيده باشد

آن دم  كه   آمدم    به    وجود  از ره عدم         با من به غير غصّه كسي ،  هم سفر نبود

سينه ام زآتش دل در غم جانانه بسوخت         آتشي بود در اين خانه كه كاشانه بسوخت

 ناصحم گفت، بجز غم چه هنر دارد عشق         گفتم اي خواجه غافل جه هنر بهتر از اين

 دولت ار گرديد افزون  مي‌شود غم بيشتر         غم فزون گردد بلي،گردد چو درهم بيشتر

 از دل من  به  كجا مي‌روي  اي غم ديگر؟         تو  كه  هرجا  روي  آخر  ببرم   باز    آئي

نظر ها

افزودن جدید جستجو RSS

نوشتن نظر
نام:
ایمیل:	اعلام نکردناعلام کردن
آدرس سایت:
عنوان:
قالب نوشته:	-رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."