بد عهدي عمر بين  كه يك هفته زشاخ         گل سرزدوغنچه كردوبشكفت وبريخت

 عمرت به سر آمد و زمان نيست بسي         در ورطة غفلتي، نداني چه كسي

 اكنون كه  نفس هست غنيمت بشمار         شايد  كه  دگر  برون  نيايد نفسي

 به غفلت عمر شد«حافظ»بيابامابه ميخانه         كه شنگولان سرمستت بياموزندكاري خوش

 از عمر  چو   اين يك دو نفس بيش نداريم         بنشين نفسي تا نفسي با تو برآريم

 چو كور  ديده  نبيند  چرا   بسوزد  شمع؟         چو  عمر  دير  نپايد  چرا  بميرم  زود

 هر  نگهت  ز  روشني كار ستاره مي‌كند         هر كه دوباره بيندت،عمر دوباره مي‌كند

 به جستجوي توازبس برون زخويش شدم         چو عمر رفته اميدم به بازگشتن نيست

 چون خواجه روز محشر جرم مرا ببخشد؟         كز وعدة عطايش عمري گناه كردم

 عمري   كه   بنـــــاش   بر   زوال    است         يك  دم  شمرار  هزار  سال  است

 گر بـــــود   عمر   به    ميخانه روم بار دگر         به جز از خدمت رندان نكنم كار دگر

 دريغ   قافلة    عمــــــــر     آن چنان رفتند         كه گرد شان به هواي ديار ما نرسد

 گر بهار   عمر   باشد   باز   بر  تخت چمن         چترگل بر سر كشي اي‌‌مرغ‌خوشخوان‌غم مخور

 آن حبابم   من كه در درياي توفان زاي عمر         تكيه گاه خويش را موج خروشان مي‌كنم

نظر ها

افزودن جدید جستجو RSS

نوشتن نظر
نام:
ایمیل:	اعلام نکردناعلام کردن
آدرس سایت:
عنوان:
قالب نوشته:	-رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."