top
logo

کاربران

ما 24 مهمان آنلاین داریم
اعضا : 138
محتوا : 191
لینک وب ها : 7
بازدیدکنندگان : 671319

Page Rank Check
ابیات ناب >> صيدوصيّاد در اشعارپارسی
صيدوصيّاد در اشعارپارسی مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

 

 

 هر   گه   ز    آشيانه    خود    ياد  مي‌كنم         نفرين  به  خانوادة    صيّاد    مي‌كنم

يا   در   غم  اسارت ، جان  مي‌دهم به باد         يا  جان  خويش از  قفس آزاد مي‌كنم

عارف قزويني

 

صيّاد    آرزو    به     هواي    تو    پير    شد         اي  طاير   مراد تو  را آشيان كجا است

كليم كاشاني

 

گشته  مردم  هر  يكي  امروز صيد چابكي         چابك صيد افكن مردم شكار من كجا است؟

هلالي جغتائي

 

خوشامرغي كه دركنج قفس بايادصيّادش         چنان خرسند بنشيند كه پندارند  آزادش

عاشق اصفهاني

 

آشيان   من   بيچاره   اگر  سوخت چه باك         فكر   ويران    شدن    خان  ه صيّاد كنيد

مالك الشعراي بهار

 

افغان   ز    سخت گيري     صيّاد     روزگار         كاندم قفس شكست كه بشكست بال ما

دولتشاه

 

آن شكارم من كه لايق هم به كشتن نيستم      شرم مي‌آيد مرا ز آن كس كه صيّاد من است

نظيري نيشابوري

 

نجاتم   گو  مده   صيّاد  مرغ  بي پر و بالم         كه باشم در حصار عافيت تا در قفس باشم

مشتاق اصفهاني

 

دل   جدا   ديده   جدا   سوي  تو پرواز كند         گر چه من در قفسم بال و پرم بسيار است

عيساي يزدي

 

آخر   ز    سخت  گيري    صيّاد   و  باغبان         پر ريخت   در    ميانه    باغ   و    قفس   مرا

يغماي جندقي

 

اي   واي   بر   آن   مرغ   گرفتار  كه از دام         پايش      بگشايند     و     پريدن      نگزارند

طبيب اصفهاني

 

صيّاد    را    نگر    كه    چه   بيداد مي‌كند         نه    مي‌كشد    مرا    و   نه    آزاد مي‌كند

طبيب اصفهاني

 

خدا    خراب    كند      خانمانت    اي صيّاد         كه   از    جفاي  تو   ويران شد آشيانه من

ابوتراب جلي

 

بهرصيدم چندتازي خسته شدپاي سمندت         صبركن تا من به پاي خويشتن آيم به بندت

فرصت الدوله

 

ايا   صيّاد   شرمي كن مرنجان نيم جانم را         پر  و  بالم  بكن  امّا   مسوزان استخوانم را

لاهوتي

 

ای   واي    بر    آن   مرغ   گرفتار  كه از وي         صيّاد    شـــود    غافل   و   در   دام بميرد

نقي كمره‌اي

 

از   بوستان    بر آمد    غوغاي       عندليبان         گويا   در     آشيان‌ها    صيّاد    رفته باشد

صحبت لاري

 

اين   مرغ   دل كه در قفس سينة من است         آخر     مرا      به    خانة    صيّاد     مي‌برد

كاظم تبريزي

 

انصاف   بين   كه   موسم   گل مي‌برد ز باغ         صيّاد    سنگ  دل،    قفس    عندليب  را

روشن

 

هواي    صيد    من    ناتوان    اگر       داري          كمان  ز   دست بيفكن كه يك نگاهم بس

عاشق اصفهاني 
نظر ها
افزودن جدید جستجو RSS
رضا   |IP :188.158.220.xxx |2010-09-20 09:16:23
اي واي بر اسيري كز ياد رفته باشد!
در دام
مانده باشد صياد رفته باشد
حزين
لاهيجي


موفق باشيد
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
آدرس سایت:
عنوان:
قالب نوشته:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
 
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
 

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

 
صبر در اشعارپارسی1

  زين پيش  صبر  بود  دلم  را  قرار  نيز         يا رب كجا شد... ادامه مطلب...
هفت خال

مجموع نقطه هاي هر دو سمت مقابل از طاس «كعبتين» : در كعبتين مقابل يك... ادامه مطلب...
زلزلۀ تبریز

در شب پنجشنبه هفدهم ربیع الاوّل سال 431 در تبریز زلزله ای افتاد که... ادامه مطلب...
فردا در اشعار پارسی

  در    اين    دنياي     بي     فرداي   فاني         به  جز  ... ادامه مطلب...
هفت وسیله آرایشی سنتی

   هفت نوع وسایل آرايش زنان که عبارتند از: 1. حنا 2. وسمه 3. سرمه... ادامه مطلب...
معما قسمت ششم

 41ـ آن چيست كه  ارغوان  قبائي دارد         بيرون و درون شهر... ادامه مطلب...
معما قسمت پنجم

 31ـ چيست   آن   مرغ   آتشين   منقار          كه   ندارد   به... ادامه مطلب...
قد و قامت در اشعار پارسی

   اي ساقي از آن پيش كه مستم كني  از مي         من خود  ز نظر... ادامه مطلب...
عمر در اشعار پارسی4

 همجو فرهادم به تلخي دور عمر آمد به سر       وعده‌هائي كان لب... ادامه مطلب...

bottom

webmaster : G.Sharabiani Copyright © 2011. All Rights Reserved