| شكوه در اشعارپارسی |
 |
 |
 |
|
رنجيده ام ز خويت امّا ز مهر رويت مشكل روم ز كويت اين بار و بار ديگر عاشق اصفهاني مرغ دلگيرم و كنج قفسي ميخواهم كه غريبانه سر خويش كشم در پر خويش عاشق اصفهاني
بي خود از ظلم مكن شكوه كه عالم امروز ملك بيدادگران است و در آن دادي نيست غمام همداني
دامنش را ز پي شكوه گرفتم روزي كه زبان از سخن و نطق ز تقرير افتاد فروغي بسطامي
جايت كنون نباشد جز در كنار اغيار ياد آن زمان كه بي ما جاني نمي نشستي مشتاق اصفهاني
انگشت مزن بر لب كم حوصلة من بگذار كه سر بسته بماند گلة من ذوقي اردستاني
خدا به شكوه زبان من آشنا نكند من و شكايت از آن بي وفا خدا نكند قاسمي افشار
نه دل مفتون دلبندي،نه جان مدهوش دلخواهي نه برمژگان من اشكي،نه بر لبهاي من آهي رهي معيّري
نه جان بي نصيبم را پيامي از دل آرامي نه شام بي فروغم را، نشاني از سحرگاهي رهي معيّري
نيابدمحفلم گرمي،نه ازشمعي نه ازجمعي ندارد خاطرم الفت ، نه با مهري نه با ماهي رهي معيّري
به ديدار اجل باشد، اگر شادي كنم روزي به بخت واژگون باشد، اگر خندان شوم گاهي رهي معيّري
كيم من؟ آرزو گم كرده اي تنها و سرگردان نه آرامي،نه اميدي، نه همدردي، نه همراهي رهي معيّري
گهي افتان و خيزان،چون غباري در بياباني گهي خاموش وحيران،چوننگاهي برنظرگاهي رهي معيّري
رهي،تا چند سوزم در دل شبها چو كوكبها به اقبال شرر نــــازم كه دارد عمر كــــوتاهي رهي معيّري
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."
|
